l The Memory are beautiful never let you go l Do you want love?

เหอะๆๆ วันนี้อัพอย่างค่อนข้างมีสาระนิดนึงนะเออ - -

แบบว่า ผมโดนงอนอะ T T (ดูท่าจะง้อยากด้วย ฮือๆๆๆๆ)

น่านๆๆๆ ไม่ต้องทำหน้าอยากรู้กันขนาดนั้นว่าโดนใครงอน.......

อยากรู้อะดิ.....คุๆๆๆๆ

ผมโดนเกิงงอลอะ >< (ผลัวะ พลั่ก แอ่ก ตุ๊บบบ)

ผมล้อเล่นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

แหะๆๆๆ

ไม่ใช่ใครอื่นไกลหรอก แถมยกไว้บนหิ้งเลยด้วยตอนนี้

"พ่อกะแม่ผมเองละ"

อิยะฮ่าๆๆๆๆ เรื่องของเรื่องก้อคือผมโดนงอนจากสองท่านผู้ยิ่งใหญ่เข้าไปเต็ม ชนิดที่ว่าไม่ยอมคุยด้วยสักคำ เหอะๆ

ว่าด้วยท่านแม่ก่อน ที่เมื่อวันอาทิตย์สองแม่ลูกไปเดินพาหุรัดกันด้วยความที่ผมไปง้องแง่งๆใส่ว่าจะไปให้ได้ ท่านแม่แกก้อพาไป แต่เหตุมันดันเกิดคือมามี๊สุดที่รักผมแกจะข้ามถนนแล้วดันไปมองด้านที่มันไม่ใช่ทางรถวิ่งอะดิ ผมก้อฉุนว่า แทนที่จะดูรถฝั่งที่มันวิ่งอยู่ตอนนี้ดันไปดูไอ้ฝั่งตรงข้าม ก้อยืนเถียงๆกันไปสักพัก ผมก้อเผลอหลุดปากไปว่า "ซื่อบื้อ"

สรุป.....

คุณเธอก้องอนอะเดะ แล้วก้อบ่นๆๆมันอยู่บนรถเมล์นั้นละแต่นั้นยังไม่เท่าไหร่ พอไปถึงพาหุรัดเราก้อเดินๆหาร้านกางเกงที่แม่ผมจะเอามาเปลี่ยนให้พี่ เหตุมันก้อเริ่มจากตรงนี้อีกอย่าง

แม่ : ไป กลับบ้านได้แล้ว

ผม : หะ เดินไปแปปเดียวเนี่ยนะ

แม่ : แล้วจะเอาอะไรละ ก้อไม่ซื้ออะไรไม่ใช่เหรอ

ผม : ไม่ซื้อแล้วจะมาทำเพื่ออออ

      สรุปก้อเดินต่อไปเรื่อยๆ จนไปได้นาฬิกามาเรือนนึง พอซื้อเสร็จคุณเธอก้อเอาละจะกลับบ้านอีกละแต่ผมยังเดินไม่ทั่วเลยอะ ผมก้อจะยังไม่กลับจะเดินต่อ ท่านแม่แกก้อไม่ยอมจะกลับลูกเดียวสุดท้ายผมก้อของขึ้นมั้งดิ

กลับก้อได้ฟะ T T

     ระหว่างทางเดินออกอันนี้ผมงอนโคตรๆเลย เจ๊แกเดินทิ้งผมอะ!!! ตัวเองเดินลิ่วไปนู้นปล่อยลูกเดินคนเดียวเบียดกะฝูงชนไม่หันมาสนใจสักกะติ๊ด อันนี้ผมละโคตรจะงอนๆๆๆเลย หลังากหลังผมก้อเลยตีหน้ายักษ์ใส่แต่คุณเธอก้อยังไม่รู้ว่าผมเคืองแล้ว(จะกลับแต่บ้านลูกเดียว เฮอะ)

      ทีนี้พอข้ามถนนไป มันจะเปนอีกซอยผมเหนคุณเธอยังคงเดินนำลิ่วเข้าไป ผมก้อเดินตามไปๆจนเริ่มมองไม่เหนว่าเจ๊แกเดินไปไหนแล้ว สุดท้ายคือโทรศัพท์ผมดังแล้วเจ๊แกก้อว่าผมซะยกใหญ่ว่าผมเดินไปไหน แล้วแกก้อโทรมาอีกรอบแต่ด้วยโทรศัพท์ผมมันเฮงซวยสิ้นดีคือผมไม่ได้ยินเสียงจากลำโพง แต่ตอนนั้นผมยังไม่รู้ผมก้อสุดยอดจะหงุดหงิดว่าโทรมาแล้วทำไมไม่พูดวะ รำคาญว้อยยยยย

      สรุปก้อคือตอนนั้นผมนอยแม่นอย สรุป....ทะเลาะกันดิ นั่งรถเมล์กลับบ้านชีก้อยังทิ้งให้ผมกลับคนเดียว ส่วนคุณเธอไปตลาด เหอๆๆ กลับบ้านไปพ่อก้องงว่าทำไมผมมาคนเดียว(ตอนนั้นหงุดหงิดกว่าเก่าเข้าบ้านไม่ได้ เฮ้อ) พอชีกลับมาผมก้อเดินหนีขึ้นข้างบนไป แต่แอบได้ยินว่าชีฟ้องพ่อว่าผมหน้าหงิกหน้างอใส่ เอาเห๊ออ

      ไอ้นาฬิกาที่ซื้อมาก้อเฮงซวยกว่ามือถือผมอีก ปรับเวลาไม่ได้เหอะๆๆ ต้องนั่งงัดๆปุ่มมันถึงจะใช้ได้ 

       มาวันอาทิตย์วันนี้ผมต้องไปสอบสมาร์ทวันซึ่งพ่อผมบอกจะไปส่ง บอกว่าจะมารับตอน 7.30 แต่ด้วยความที่ผมเป็นมนุดเลทได้อีก และพ่อผมมาเร็วได้อีก สรุปผมก้อโดนด่าเปิงดิ -*-

       เรียกได้ว่าโดนให้พรแต่เช้าเลย(ต้องบอกว่าโดนทุกวันเพราะไปรร.สายทุกวัน) แต่วันนี้โดนหนักหน่อยเพราะพ่อเหนว่าผมต้องไปสอบ แล้วมะวานผมดันทำนิสัยเสียอีก แล้วเค้าก้อหลุดออกมาคำนึงซึ่งมันกระเทือนจิตใจผมวะ - -

       สุดท้ายผมก้อไม่พูดกะเค้า บนรถเค้าก้อยังคงบ่นผมไม่เลิกแต่ผมก้อไม่ฟังเพราะเฟลสุดๆ แล้วทีนี้ดูเมือนเค้าจะรู้ตัวว่าผมเฟลเข้าให้เต็มๆตอนใกล้ถึงก้อมาตะล่อมเปลี่ยนเรื่องพูดดีๆด้วย

ตบหัวแล้วลูบหลัง ผมเกลียดที่สุด!!!!

      พอไปถึงสนามสอบผมก้อไหว้หวัดดีไปห้วนๆเลย สอบเสร็จผมก้อปิดมือถือหนีเที่ยวประชดชีวิตมันซะเลย หึๆๆ หนีไปเที่ยวงานเอสเอ้มที่พาร์คพารากอนกะไอ้เนะสองตัว กลับบ้านมาตอน 6 โมงกว่าๆได้ แล้วผมก้อประชดต่อด้วยการไม่ไปกินข้าวเย็น แต่ผมไม่หิวหรอกกินโออิชิราเมงกะไอ้เนะมาและ(ประทังชีวิตทั้งวันด้วยรางเมงจาน 89 บาท เฮือก)

      มาวันนี้สรุปคือผมโดนทั้งพ่อทั้งแม่เมิน เออเอาเข้าไปเหอะจำเริญจิงๆ อะไรก้อผมๆ ที่ไปเอาใจเด็กข้างบ้านยังกะลูกตัวเองผมยังไม่งอนเลยนะเฟ้ย!!!(ผมเคยหวงพ่อกะแม่ที่เอ็นดูลูกเพื่อนน้ามากกว่าผมด้วยละ เหอๆๆ) ตอนนี้ผมละปวดเฮดสุดๆ มันจะอะไรกันนักกันหนาก้อไม่รู้

      ตาซ้ายผมกระตุกมา 3 วันเต็มๆละ แต่ไหงมีแต่เรื่องซวยๆฟะ ตอนไหนตาซ้ายกระตุกผมเดาทันทีว่าผมกะลังจะ "ซวย" 

     คุณช่วยผมคิดหน่อยดิจะง้อไงดี T T          

 ปล.ถึงซี ผมขี้เกียดเปลี่ยนอะ 555+ สวยดีออก (พูดง่ายๆผมทำธีมไม่เปน กรั่กๆๆ)